ਨਿਊਜ਼ ਸਟੋਰੀ
ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ ਦੀ ਸੈਂਟਰਲ ਵੈਲੀ, ਜੋ ਕਿ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਅੱਜ ਗੈਂਗਸਟਰਾਂ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਹੇਠ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਰਤ ਸਥਿਤ ਅਪਰਾਧਿਕ ਗਿਰੋਹਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ‘ਲਾਰੈਂਸ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਗੈਂਗ’ ਵੱਲੋਂ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਿੱਖ ਕਾਰੋਬਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਬਰਨ ਉਗਰਾਹੀ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਿਜ਼ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ‘ਟਰਾਂਸਨੈਸ਼ਨਲ ਕ੍ਰਾਈਮ’ (ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਪਰਾਧ) ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਲਹਿਰ ਹੈ ਜੋ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਾਤਿਰਾਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ /4,000 ਤੋਂ /7,000 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਕਮ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਕਮ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਘੱਟ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਪੀੜਤ ਪੁਲਿਸ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪੈਸੇ ਦੇਣਾ ਸੌਖਾ ਸਮਝਣ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਰਕਮ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਪੀੜਤ ਪੁਲਿਸ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪੈਸੇ ਦੇ ਕੇ ਖਹਿੜਾ ਛੁਡਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ ਸਮਝੇ। ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੈਸੇ ਦੇਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫ਼ਸ ਜਾਣਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਪਹਿਲੂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਗੈਂਗ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ‘ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬਲੈਕਮੇਲ’ ਅਤੇ ‘ਜਾਨੀ ਖ਼ਤਰੇ’ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਐਫ਼.ਬੀ.ਆਈ. ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਪੁਲਿਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਅਪਰਾਧਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੇ ਤਾਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਲੋੜੀਂਦੇ ਲਾਰੈਂਸ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਗੈਂਗ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਗੈਂਗ ਪੰਜਾਬ, ਹਰਿਆਣਾ, ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹੈ। ਸਾਲ 2025 ਵਿੱਚ ਸਟਾਕਟਨ ਅਤੇ ਫ਼ਰਿਜ਼ਨੋ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਦੋ ਕਤਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਗੈਂਗ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਪਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਸੈਕਰਾਮੈਂਟੋ ਕਾਊਂਟੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਲਗਭਗ 20 ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਗੈਂਗਾਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ।
ਸੈਂਟਰਲ ਵੈਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਕਤਲ ਅਤੇ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਦੀਆਂ ਦਰਜਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਧਮਕੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਖੋਖਲੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਐਫ਼.ਬੀ.ਆਈ. ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਸ਼ੈਰਿਫ਼ ਦਫ਼ਤਰਾਂ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਰਿਪੋਰਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੇ। ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਡਰ ਹੈ।
ਐਫ਼.ਬੀ.ਆਈ. ਦੇ ਸੈਕਰਾਮੈਂਟੋ ਫ਼ੀਲਡ ਆਫ਼ਿਸ ਨੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨ ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਟ੍ਰਾਂਸਨੈਸ਼ਨਲ (ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ) ਅਪਰਾਧਿਕ ਨੈੱਟਵਰਕ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਅਪਰਾਧੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਭਾਰਤੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।
ਅਮਰੀਕੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਏਜੰਸੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬਿਹਤਰ ਤਾਲਮੇਲ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੈਂਗਾਂ ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਸੋਮਿਆਂ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਨੱਥ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕੇ।
ਸਿੱਖ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ‘ਜਕਾਰਾ ਮੂਵਮੈਂਟ’ ਵਰਗੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਾਹੌਲ ਸਿਰਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਰੱਖ ਸਕਣ।
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਫ਼ਿਰੌਤੀ ਦੇਣਾ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ ਵਰਗੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਢਾਈ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਿੱਖ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਅਜਿਹੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦਾ ਹੋਣਾ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿਵਸਥਾ ’ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲੀਆ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅੱਜ ਇਸ ‘ਦਹਿਸ਼ਤ’ ਨੂੰ ਮੁੱਢੋਂ ਨਾ ਨਪਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਬੁਨਿਆਦ ਨੂੰ ਖੋਖਲਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਮਰੀਕਾ ਸਰਕਾਰ ਗੈਂਗਸਟਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਨਾ ਸਕੀ?
ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ) ’ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੀੜਤ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਪੁਲਿਸ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਅਤੇ ਪੁਖ਼ਤਾ ਸਬੂਤ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫ਼ੋਨ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ, ਮਨੀ ਟ੍ਰੇਲ) ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਉਾਂਦੇ,ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਐਫ਼.ਬੀ.ਆਈ. ਵੱਡੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਪਰਾਧੀ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ (ਭਾਰਤ) ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਫ਼ੜਨਾ ਪੂਰੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਬੰਧ ਇਸ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੋੜ ’ਤੇ ਹਨ। ਅਮਰੀਕਾ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਵਜੋਂ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵੱਡੇ ਹਿੱਤ ਕਾਰਨ, ਅਮਰੀਕਾ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ’ਤੇ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਤਾੜਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ‘ਡਿਪਲੋਮੈਟਿਕ ਚੈਨਲਾਂ’ ਰਾਹੀਂ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਏਜੰਸੀਆਂ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਆਮ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ।
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਸਟੈਂਡ ਅਕਸਰ ਇਹ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਗੈਂਗਸਟਰ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਂ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ‘ਸ਼ਰਨ’ ਲੈ ਕੇ ਬੈਠੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਵਾਲਗੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪੰਨੂ ਵਰਗੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਣਾਅ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ ਭਾਰਤ ’ਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਭਾਰਤ ਅਮਰੀਕਾ ‘ਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿਰੋਧੀ ਅਨਸਰਾਂ ਨੂੰ ਪਨਾਹ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਖਿੱਚੋਤਾਣ ਵਿੱਚ ‘ਗੈਂਗਸਟਰਾਂ’ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਂਝੀ ਕਾਰਵਾਈ ਪਛੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਪਰਾਧੀ ਹੁਣ ‘ਕ੍ਰਿਪਟੋਕਰੰਸੀ’ ਜਾਂ ‘ਹਵਾਲਾ’ ਰਾਹੀਂ ਪੈਸੇ ਦਾ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਟਰੇਸ ਕਰਨਾ ਅਮਰੀਕੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਐਪਸ ਦੀ ਐਂਡ-ਟੂ-ਐਂਡ ਇਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਕਾਰਨ ਧਮਕੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਲੱਭਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਰੀਕਾ ਸਰਕਾਰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਵੱਡੀ ਸਖ਼ਤੀ ਨਹੀਂ ਵਰਤ ਸਕਦੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਭਾਈਚਾਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਰਹੀ ਗੱਲ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਤਾੜਨਾ ਕਰਨ ਦੀ, ਤਾਂ ਅਮਰੀਕਾ ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ‘ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੁਰੱਖਿਆ’ ਅਤੇ ‘ਵਿਦੇਸ਼ ਨੀਤੀ’ ਦੇ ਤੱਕੜੀ ਵਿੱਚ ਤੋਲ ਕੇ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਇਹ ਗੈਂਗਸਟਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਿੱਧਾ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ‘ਲੋਕਲ ਕ੍ਰਾਈਮ’ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਖਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਭਾਰਤੀ ਗੈਂਗਸਟਰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆਏ?
ਇਹ ਅਪਰਾਧੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਰਸਤੇ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ:
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਪਰਾਧੀ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਰਗੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਜਾਂ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਰਾਹੀਂ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਲਾਰੈਂਸ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਦਾ ਭਰਾ ਅਨਮੋਲ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਨਵੰਬਰ 2024 ਵਿੱਚ ਨੈਬਰਾਸਕਾ ਵਿੱਚ ਫ਼ੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ (ਅਪ੍ਰੈਲ 2026) ਅਮਰੀਕੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ 10 ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀਜ਼ਾ ਧੋਖਾਧੜੀ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਅਪਰਾਧੀ ਫ਼ਰਜ਼ੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਸਟੂਡੈਂਟ ਵੀਜ਼ੇ ਦੀ ਆੜ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਵੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਗੈਂਗਸਟਰ ਖੁਦ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਣ। ਲਾਰੈਂਸ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਵਰਗੇ ਆਗੂ ਭਾਰਤੀ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਵੀ ਸਿਗਨਲ ਜਾਂ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਐਨਕ੍ਰਿਪਟਡ ਐਪਸ ਰਾਹੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਆਪਣੇ ‘ਸਲੀਪਰ ਸੈੱਲਾਂ’ (ਸਥਾਨਕ ਗੁਰਗਿਆਂ) ਨੂੰ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਗੈਂਗਸਟਰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿ ਰਹੇ ਅਪਰਾਧਿਕ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੈਸੇ ਜਾਂ ‘ਨਾਮ’ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਸੂਲੀ ਜਾਂ ਹਿੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
